Historia Kłodzka

Kłodzko jest jednym z najstarszych polskich miast, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z wieku X (z informacji zawartych w Kronice Kosmasa wiadomo, że właścicielem miasta był Sławnik – ojciec św. Wojciecha), jednak badacze doszukują się jego powstania znacznie wcześniej, o czym mogą świadczyć znaleziska archeologiczne, m.in. monety rzymskie.

Miasto położone jest na szlaku między Polską a Czechami, co w średniowieczu prowadziło do licznych wojen między tymi państwami o objęcie w nim władzy. W XII wieku (po wcześniejszym spaleniu miasta) zbudowano warownię, dziś znaną jako Twierdza Kłodzka.

W 1137 roku miasto oficjalnie przeszło pod panowanie czeskie.

W drugiej połowie XIII wieku Kłodzko uzyskało prawa miejskie i zaczęło się w szybkim tempie rozwijać. W XIV wieku najprawdopodobniej powstał ratusz oraz wybrukowano drogi. Przypuszcza się, że w tym czasie w klasztorze augustianów powstał jeden z najdawniejszych zabytków polskiego piśmiennictwa – Psałterz Floriański.

Największy rozwój miasta przypada jednak dopiero na wiek XVI, kiedy to powstały pierwsze wodociągi i szpital, a także przebudowano ratusz, wybrukowano śródmiejskie drogi oraz przebudowano kamienice.

Podczas wojny trzydziestoletniej Kłodzko poniosło wielkie straty zarówno w liczbie ludności, jak i w stanie materialnym, a także straciło większość wcześniej posiadanych przywilejów miejskich.

Miasto często zmieniało właścicieli – na początku leżało w granicach Polski, następnie przeszło pod panowanie czeskie, w roku 1622 przejęli je Austriacy, natomiast w 1742 roku Prusacy. Dopiero po roku 1945 władzę w Kłodzku ponownie przejęli Polacy.

Obecnie Kłodzko leży na terenie województwa dolnośląskiego i jest głównym miastem krainy historycznej zwanej Ziemią Kłodzką.

Tagi: , , , , ,